Przy planowaniu poszczególnych posiłków, poza właś- ciwym doborem potraw, musimy również pamiętać o za- chowaniu właściwej równowagi kalorycznej między po- szczególnymi posiłkami. Kierujemy się w tym zasadą, że trzy posiłki w ciągu dnia traktujemy jako duże, tj. pierwsze śniadanie, obiad i kolację, a dwa posiłki jako małe, tj. drugie śniadanie i podwieczorek. Rozkład kalorii w posiłkach dziennych dla dzieci w wie- ku 1—3 lat, przy wartości racji dziennej np. 1800 kalorii powinien kształtować się następująco: Pierwsze śniadanie . . . 20—25%, tj. 450 kalorii Drugie śniadanie .... 10—15%, tj. 180 kalorii Obiad 30—35%, tj. 630 kalorii Podwieczorek 10%, tj. 180 kalorii Kolacja . . . . . . 20—25%, tj. 360 kalorii Podany procentowy rozkład kalorii stosujemy taki sam dla wszystkich grup wieku, począwszy od końca pierw- szego roku życia (patrz Wzorcowy jadłospis dzienny, str. 122). Przy 4 posiłkach zwiększamy o 5% drugie śnia- danie i ewentualnie kolację oraz o 5% obiad. 36 JAK ŁĄCZYĆ PRZYRZĄDZANIE POSIŁKÓW DLA DZIECi I DLA DOROSŁYCH? Omówienie specjalnych wskazań dotyczących żywienia dzieci, zwłaszcza małych, nie wyklucza stosowania tych samych potraw dla dzieci co dla dorosłych członków ro- dziny. Układ taki jest wskazany z punktu widzenia orga- nizacji pracy, gdyż ułatwia matce przygotowanie posił- ków dla wszystkich domowników. Planując wspólne po- trawy, zmieniamy w niektórych wypadkach tylko ich sposób wykończenia (np. dla dzieci w drugim i trzecim roku życia kiszoną kapustę lub sałatę zieloną drobno krajemy) i podprawiania (np. zamiast zasmażki na smalcu lub słoninie robimy podprawę z surowego masła i mąki, dodajemy do potraw żółtko lub jajo, czy też podprawę ze śmietany, mleka i jaj, mając na względzie zwiększenie ilości białka, witamin, składników mineralnych, lub po prostu uzyskanie potrawy łatwiej strawnej). Odmienne wykańczanie potraw dla dzieci ma również na celu zwiększenie wartości energetycznej pożywienia, gdyż chodzi nam o to, aby dzieci otrzymywały pożywienie bardziej skoncentrowane (treściwe) aniżeli dorośli. ' Jeśli chodzi o rozdrabnianie pokarmów, to wiele po- traw dla dzieci w wieku 1—3 lat możemy rozdrobnić już na talerzu (np. zupy jarzynowa-ziemniaczane, jarzyny, jak marchew, kalafiory, fasolka szparagowa, ziemniaki). Mięso można zeskrobać nożem na talerzu lub drobniutko pokrajać w poprzek włókien. Zasadniczo jednak dzieciom w tym wieku należy podawać mięso mielone. Nie nadają się na wspólne potrawy dla dorosłych i dzieci małych dania tłuste i ciężko strawne, np. bigos, fasola po bretońsku z kiełbasą, flaki, grochówka czy fa- solówka na mięsie suszonym czy wędzonym itp. oraz tego typu potrawy z konserw. Odżywianie niemowląt 37